LittleDevil

ชีวิตเราเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่อาจคาดเดา
สิ่งที่มองเห็นอาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปจริงจริง
เราไม่อาจรู้เลยว่าผู้คนหรือบางสิ่งที่ผ่านเข้ามา
ในจังหวะของช่วงเวลาหนึ่งเวลาใดนั้น
จะเปลี่ยนแปลงชีวิตเรามากน้อยเพียงไร
มันเกินกว่าจะคาดเดา..

กับบางคนเหมือนสายลมผ่าน
เจอกันแค่ชั่วคืน พบกันแค่ชั่วคราว
เพียงผ่านเข้ามาแล้วจากไป ไม่มีเยื่อโยงใย
เคยไกลกันเพียงใดก็ไกลเท่าเดิมอย่างนั้น
ไม่อาจเพิ่มเติมต่อเต็มช่องว่างในหัวใจได้
อย่าได้คิดเพราะมันไม่มีทาง..

กับบางคนที่ไม่เป็นเช่นสายลม
แต่เปรียบได้กับสายน้ำใสในบึงใหญ่
ที่แม้จะใช้เวลามองอยู่นานเพียงไร
ก็ไม่อาจคะเนด้วยตาว่าลึกสุดลึกเท่าไร
และไม่รู้ได้ว่ากระแสน้ำนั้นหนาวเย็นเพียงไหน
สิ่งที่หยั่งไม่ได้จุดประกายความสนใจเสมอ
เกินกว่าจะถอนตัวก็เผลอติดอยู่ในบ่วงนั้น..

ความคุ้นชินกับสายน้ำที่ต้องสัมผัสทุกวัน
เป็นสิ่งที่คู่เราอย่างขาดไม่ได้
เพียงเพื่อเติมเต็มและหล่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่ต่อไป
ความไว้ใจที่เคยมอบให้สายน้ำ
ทำให้ลืมไปว่าที่ผ่านมาในบางจังหวะ
เกือบลาจากโลกใบนี้ไปด้วยมัน..

ปล่อย..ให้สายน้ำไหลเข้ามาในใจ
ความสงสัยยังคงคาใจถึงระดับความลึก
แรกสัมผัสอบอุ่นจนลืมว่าเคยสงสัยอะไร
ปล่อย..ให้กระแสผ่านเพราะอยากรู้จักสายน้ำ
ยอมที่จะแลกอะไรก็ได้เพียงเพื่อเรียนรู้
ไม่คิดจะได้แลกสมใจ..

ราวกับสึนามึซัดกระแทกใจ รวดเร็ว และร้าวราน
ทุกอย่างตรงหน้าพังไม่มีเหลือ
แหลกมากกว่าละเอียด เกินกว่าเข้าใจ
เหมือนสูญเสีย สูญเสีย และสูญเสีย
คงจะเหมือนอย่างอื่นไปไม่ได้
เกินรับไหว..

ฤดูอะไรยาวนานข้ามปี
เป็นคำตอบสุดเบสิค พื้นพื้น ฟลอฟลอ
หรือจะเรียกว่าเป็นคำถามที่ไม่ต้องตอบก็ได้
สุดน้ำเน่าอลังการข้ามจักรวาล
แต่มันช่างยาวนานจริงจริง
ที่ไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไร..

แต่เชื่อมั้ยว่าธรรมชาติมีสมดุลเสมอ
หากเราสูญเสียบางสิ่ง มันจะถูกทดแทนด้วยบางอย่าง
เพียงแต่เราเปิดตา และอย่าปิดใจ เท่านั้น
ความรักที่เสียไป ถูกแทนที่ด้วยความรักจากคนรอบกาย
ค่าอาจเทียบกันไม่ได้ เพราะมันมีมากกว่า
เพียงหยุด มอง จะเห็น
เพื่อนอยู่ตรงนั้นเสมอ..

บางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เวลาก็ผ่านไปเช่นกัน
ไม่รู้อะไรเปลี่ยนก่อนกัน แต่ก็ช่างมันจะดีกว่า
ไม่อาจแก้ไข และไม่อยากแก้อะไร
ขอบคุณที่ทำให้ฉันรู้จักเธอ 
ชีวิตที่เปลี่ยนไปในวันนี้ จะไม่โทษใคร
คงเป็นเพราะใจเราเองเท่านั้น..

ผ่านไป
ผ่านไป
ผ่านไป
วันหนึ่ง
ฉันอาจอยากขอบคุณเธอก็ได้
ใครจะรู้..